Canada on A blog by Dennis Hilhorst

Canada: Terug

Fri, 03 Apr 2020 00:00:00 +0000

Het is al een tijdje geleden dat ik de vorige blog heb geschreven. Sinds toen is de situatie rond het Coronavirus een beetje geexplodeerd, en heb ik niet veel tijd gehad om nog veel te schrijven. Sinds de vorige blog ben ik een weekend wezen surfen in Tofino, een surfersdorpje dichtbij Victoria. De rit ernaartoe was al een heel avontuur, met prachtige uitzichten. Zaterdagochtend gingen we naar de surfverhuur, kregen we onze spullen en gingen we naar het strand. Het sneeuwde zaterdagochtend, dus het was nogal koud, maar daardoor niet minder leuk. Na het surfen zijn we nog even naar een ander strand gegaan, Long Beach, dat zoals de naam weggeeft erg lang is.

Die avond zijn we ook naar de zonsondergang wezen kijken op het strand, een van de mooiste die ik daar gezien heb!

Daarna zijn we nog met de hele groep naar een ander strandje gelopen en hebben we daar rond een kampvuur gezeten. De dag daarna ging het surfen een stuk beter: ik kon zowaar twee keer opstaan op mijn board. Nadat het surfen die dag voorbij was gingen we weer terug naar Victoria. Onderweg zijn we nog bij het dorpje Ucluelet gestopt en hebben we daar een korte wandeling gemaakt.

Daarna begonnen veel dingen afgelast te worden. Die donderdag werd bekend gemaakt dat UVic het aan de docenten zou overlaten of colleges online of in het echt gegeven zouden worden, en vrijdag werd bekend gemaakt dat alle colleges afgelast zouden worden. Dat weekend besloten ook al veel mensen om naar huis te gaan, uit angst dat ze daar later niet de mogelijkheid toe zouden hebben. Dat weekend zijn we met de huisgenoten nog op een tripje naar Botanical Beach en Avatar Grove geweest.

Toen we thuis kwamen werd steeds meer duidelijk dat het waarschijnlijk steeds minder zin had om daar te blijven. Tegen die tijd was ook BattleSnake afgelast. Die avond was ik uitgenodigd voor iemands verjaardag en voor het feestje van iemand die twee dagen daarna weg zou gaan. Ik was dus bij haar feestje tot zij op een gegeven moment twee keer gekotst had en op de grond was gaan slapen. Daarna ging ik naar de verjaardag, waar nog een aantal mensen waren die toen nog zouden blijven.

De dag daarna moest ik afscheid nemen van Sara. Ik had die nacht op de campus geslapen bij John op de grond (voor zover dat lukte), dus ik was behoorlijk moe. Die dag heb ik dus maar nog wat geprobeerd te slapen in de bibliotheek. Die dag begon onze huisbaas ook nogal paranoïde te worden. Hij zei dat we niet meer het huis uit mochten zonder dat hij wist waar we waren, en dat we niet meer de bus mochten nemen. Ik wilde niet dat hij mijn tijd daar zou verknallen, of ik nou lang nog zou blijven of niet, dus besloot de dag daarna maar weg te gaan uit dat huis, en (tijdelijk) de kamer over te nemen van een vriendin van me die die dag was weggegaan. Uiteindelijk ben ik heel blij dat ik dat gedaan had, want die vent werd steeds gekker, en bleef maar op je emoties inspelen.

Daarna had ik besloten om op 25 maart naar huis te gaan. Er zou niet veel meer open zijn, en er zou een kans zijn dat ik niet meer thuis zou kunnen komen. Die dag kon ik dezelfde vlucht nemen als Gijs, dus dat was fijn. Daarna waren er eigenlijk nog weinig internationale studenten die zouden blijven. Eigenlijk kende ik er nog maar 2 die niet weg wilden. We hebben die laatste dagen nog veel gedaan. Heel vaak naar de zonsondergang gekeken, eerst op Mount Tolmie.

En we hebben veel op het strand dichtbij de campus, Cadboro Bay, gezeten. Die donderdag zijn we ook wezen Whale Watchen, alleen hebben we geen walvissen gezien helaas. Het was wel een heel leuk boottochtje, en daarna hebben we Fish and Chips gegeten bij de Fisherman’s Wharf.

en na de fish and chips zijn we weer naar een zonsondergang gaan kijken. De dag daarna hadden we een auto gehuurd en zijn we naar Mystic Beach gereden, waar we weer tot zonsondergang hebben gezeten, en daarna wilden we kijken of we een overnachtingsplek konden vinden in Port Renfrew, een klein plaatsje daar in de buurt. Helaas was alles dicht en moesten we terugrijden. We hadden de dag daarna de auto nog, dus besloten we te gaan Kayakken in een baai ten noorden van Victoria.

De dag daarna was voor veel mensen de laatste dag in Victoria. Van sommigen wist ik het toen niet eens. We waren overdag met Eva, Gijs en Mathis naar Craigdarroch Castle gegaan in Victoria. Uiteraard was het dicht, maar we konden het nog van buitenaf bewonderen, en daarna zijn we naar Spiral beach gegaan, een strand in Victoria. Die avond hebben we met de mensen die nog over waren op de campus in iemands huis besteed.

De dag daarna ben ik nog even snel naar de campus gegaan omdat ik de avond daarvoor een fiets had geleend (met lekke band) die ik nog terug moest brengen. Daarna had ik nog even met Gijs gechilld en ben ik op tijd terug naar mijn tijdelijke huis gegaan, waar ik de rest van de avond paranormal activity films had gekeken met mijn huisgenoten. De dag daarna was eigenlijk bijzonder rustig. Ik had mijn spullen ingepakt, en hebben we de rest van de dag de andere delen van de paranormal activityreeks gekeken.

De dag daarna was het dan tijd om te vliegen. Ik had mijn bus naar de ferry eigenlijk gemist, maar er kwam er snel daarna gelukkig nog een die snel genoeg was om mijn overstap te halen. Volgens mij zaten er in totaal maar iets van 10 mensen in die ferry. Daarna met de bus en de metro naar het vliegveld, waar we met mondkapjes op gewacht hebben op onze vlucht. Ook daar was het behoorlijk leeg. Eigenlijk was ik nog bijzonder rustig in het vliegtuig vond ik, ik denk dat ik het al wel een beetje geaccepteerd had. Toch werd ik vlak voordat we in Schiphol landden wel een beetje emotioneel.

Nu zit ik thuis in quarantaine, heb ik mijn gemiste colleges ingehaald en moet ik de rest online afmaken. Het was een heel avontuur, met veel mooie en minder mooie momenten, en ik hoop dat ik snel terug kan keren om mijn reisplannen te volbrengen!

Canada: Snel

Wed, 04 Mar 2020 00:00:00 +0000

Man man man wat gaat de tijd toch snel. Het is alweer 4 maart, nog maar een maand totdat de finals beginnen. Er is nog zo veel dat ik wil doen en zien, en nog zo weinig tijd om het te doen. Ik ben van plan nog naar Whistler en Seattle te gaan voordat de finals beginnen, en dan na de finals wat verder weg te gaan.

Afgelopen week was weer druk, alles begon weer. De eerste paar dagen voelde ik me wat minder goed omdat de skitrip voorbij was. Ik moest leren voor de midterm van het lastigste vak dat ik heb, wat wat minder succesvol verliep. Op de midterm stond een vraag waar geen van de 4 mensen in dat vak het antwoord op wist. Uiteindelijk had ik voor deel b van die vraag nog wat gedaan waar ik punten voor kreeg, en kwam ik op 75% uit, wat uiteindelijk nog omhoog gecorrigeerd zal worden door de professor omdat de rest de midterm ook niet al te best had gedaan.

De dag daarna ben ik naar de kapper gegaan downtown, wat ook een hele ervaring was. Van tevoren vond ik het eerlijk gezegd een beetje gek, want ja het is hier natuurlijk ook anders. Paul omschreef me hoe het bij de kapper die hij aanraadde ongeveer ging: “You sit down on a bench with a bunch of dudes waiting until its your turn. Then when it is your turn, you sit down on one of the turning chairs, you tell the barber what you want, and they turn you away from the mirror, facing the dudes. Then they they cut your hair and turn you back towards the mirror once you’re done.” Dat was dan ook ongeveer precies hoe het ging. Daarna had ik met Maaike afgesproken in dezelfde straat als dat de kapper was, om het zetten van haar tattoo bij te wonen. Een bijzondere ervaring ook. Ze had ook een vriendin die langskwam die over haar reis naar Toronto ging vertellen, waar we ideeën van kregen om na het semester met elkaar te reizen. Die avond had ik nog een midterm, waar ik eigenlijk niet veel voor had voorbereid. Het was voor het Java-vak, dus dat zou wel goedkomen, en op wat ruimtetekort na was dat ook wel zo. Die avond zijn we weer naar Trivia gegaan met ons vaste team (met nu ook vaste teamnaam Hot Stuff), alleen kon Veera niet. Dat resulteerde in een historisch lage score en wat teleurstelling, maar desalniettemin een leuke avond.

De avond daarna hadden we weer bandrepetitie, waarna we een nieuw fastfoodrestaurant hadden uitgeprobeerd: A&W. Daar hadden ze een Coca-Cola freestyle apparaat, heel gelijkend aan degene die ze hadden bij de Wendy’s toen we terug gingen van de skitrip bij Mt. Washington. Ik kon dus weer Cola Cherry & Vanilla drinken, wat echt de beste smaak Cola ooit is.

Donderdag kon ik niet klimmen, want ik wilde mijn knie niet verder kapot maken. Onderhand gaat het trouwens een stuk beter daarmee. Ik kan alweer normaal lopen, alleen nog niet rennen maar daar houd ik toch niet echt van. Die donderdag was ik dus maar meteen naar huis gegaan na college, wat voor het eerst is volgens mij. Ik ben samen met Gijs naar hillside mall gegaan, en ben ik daarna vreemd uitgeput maar op tijd naar bed gegaan.

Vrijdag gingen we dan wat drinken met de mensen van de skitrip. Het was heel leuk om weer met hun allemaal bij elkaar te zijn, zeker omdat ik me nu ook wat comfortabeler voelde om een paar biertjes meer te drinken dan op de skitrip (dan wil ik natuurlijk niet brak zijn en kostbare skitijd missen). Uiteindelijk was ik van de bus afhankelijk, en kon ik pas (“helaas”) om 2 uur naar huis.

De dag daarna hadden Gijs en ik ons weer opgegeven voor een tripje met de Photography Excursion Club (PEC), naar Port Alberni en Cathedral Grove. Ik kende onderhand een paar mensen daar, dus dat was extra gezellig. We moesten wel half 7 opstaan daarvoor, dus het was wel vermoeiend.

Die avond was ik ook uitgenodigd voor een feestje (met Australisch thema), dus op tijd naar bed kon ook niet echt. Een dutje van tevoren maakte de vermoeidheid alleen maar erger, maar ik had het nog steeds naar mijn zin bij het feestje.

De dag daarna zou ik met John en Sara naar downtown gaan om een beetje dingen te zien. Uiteindelijk had John weer veel te doen voor zijn vak over de bijbel, dus kon hij pas later aanschuiven. Sara en ik gingen dus in de middag eerst een ijsje halen bij een ijssalon genaamd Perverted Ice Cream, waar ik een ijsje bestelde met een condoom erin. Toen we daar binnen waren liep er ook een gezinnetje naar binnen, die verbaasd naar het ijs keken dat ze daar verkochten. Het leek me niet de beste ijszaak voor het hele gezin, maar ach. Daarna zijn Sara en ik naar een Victoria Royals ijshockeywedstrijd geweest, die Victoria won van Vancouver.

Niet al te veel gevechten, maar nog steeds een leuke wedstrijd. Daarna gingen we samen met John erbij eten in de Cactus Club downtown, die ik er heel chic uit vond zien, maar dat bleek uiteindelijk mee te vallen. Daarna voegde Maaike zich ook bij ons en hebben we een “Ghostly Walks” tour gedaan rond het oude gedeelte van Victoria. Een gids vertelde ons “waargebeurde” spookverhalen die ze gevonden hadden via de archieven van Victoria, en via waarnemingen van burgers van de stad. Daarna hadden we nog een drankje gedronken in een café dat de gids aanbevolen had, en toen was het weekend weer voorbij.

Maandag was er een inschrijving voor een surftrip naar Tofino, een bekend surfersplaatsje op Vancouver Island. Voor de inschrijving moest je zo snel mogelijk naar een locatie gaan die om 7 uur ’s avonds aangekondigd werd. Ik besloot te rennen samen met twee mensen die ik op de skitrip heb leren kennen. Ik had geluk, want een van hen was achter de locatie gekomen en we waren een van de eerste bij de inschrijving. Dat betekent dus in ieder geval dat ik komend weekend weer wat te doen heb.
Gister was het dan weer tijd voor Trivia, waar we deze keer niet al te slecht gescoord hadden. 4e of 5e van 10 teams. Bijna prijs dus. Vandaag weer bandrepetitie, waarna we hoogstwaarschijnlijk naar de Dairy Queen gaan omdat mensen daar kortingsbonnen van hadden. Verder heb ik de afgelopen dagen veel aan mijn BattleSnake gewerkt. De wedstrijd is immers op 15 maart, dus ik heb na deze week nog een weekje om eraan te werken. Als mensen de score van mijn slang willen bijhouden: het is te zien op de leaderboards van BattleSnake, en op de dag van de wedstrijd wordt het ook gestreamd op Twitch!

Ik merk dat ik af en toe bijna een beetje gestresst wordt van hoe snel de tijd gaat, maar ik heb het in ieder geval nog naar mijn zin dus dat is goed.

Canada: Break

Sat, 22 Feb 2020 00:00:00 +0000

Het is al even geleden dat ik een post heb gemaakt. Ik was twee weken geleden ineens erg druk, en vorige week de hele week weg, dus ik had niet veel tijd gehad. Twee weken geleden was de laatste week voor Reading Break. Ik kreeg voor een van mijn vakken ineens een project op dat komende maandag af zou moeten zijn (maar die deadline is dus uiteindelijk verzet halverwege reading break). Ineens grote stress natuurlijk, want het was geen klein project, en ik wilde het wel goed doen. De rest van de week was niet super bijzonder. John, Sara, Veera en ik zijn weer naar trivia gegaan, waar we bijna 3e waren geworden. Verder heb ik veel tijd besteed aan BattleSnake en het project.

Vrijdag gingen Gijs en ik op weg naar Vancouver, om daar met zijn tweeen een dagje rond te lopen en vervolgens onze tripjes voort te zetten. Vrijdagavond kwamen we dan aan in Vancouver, en toen we onze kamer inliepen werden we begroet door onze dronken, Franstalige kamergenoot, en de alcoholwalm die hem vergezelde. We besloten maar snel weer uit de kamer te gaan en wat te gaan eten en drinken bij een bar in de buurt. Toen we gingen slapen werden we midden in de nacht weer door hem verstoord toen hij om 4 uur ’s nachts de kamer in en uit ging lopen (en daarbij ook nog de deur op een kier liet staan). De dag daarna zijn we dus vermoeid op pad gegaan door Vancouver. Het was een beetje regenachtig, dus we konden niet heel veel dingen buiten doen.

We zijn maar naar het aquarium in Stanley park gegaan, en hebben daarna wat door Stanley Park gelopen (het enige wat ik echt nog wilde doen in Vancouver). Daar werd ons gevraagd of we een foto van een stelletje wilden maken, waarvan het vriendje plots een huwelijksaanzoek deed! Verbijsterd liepen we daarna verder en zijn we naar Granville Island gegaan, waar we nog wat winkeltjes in waren gelopen waar ik niet was geweest.

Die avond waren er ook wat mensen die mee zouden gaan op de skitrip in Vancouver, maar we hadden niet echt zin om uit te gaan. We zijn uiteindelijk naar een Comedyclub gegaan, waar we met geluk binnengekomen waren (het was al 2 weken uitverkocht, maar er waren mensen niet komen opdagen), nadat we wat Europese biertjes (Karmeliet!) hadden gedronken in een bar in de buurt.

De dag daarna konden we ’s ochtends nog samen doorbrengen, en zijn we naar Chinatown en langs Downtown Eastside gelopen (de gure buurt van Vancouver), waar ontzettend veel mensen laveloos naast crackpijpen op de grond lagen. Toen nog even door Gastown gewandeld en wat gedronken en daarna moest ik de bus pakken richting de ferryterminal.

Vanaf daar begon de skitrip naar de Big White. De 6 uur durende busreis daarnaartoe was al heel gaaf, met uitzichten over besneeuwde bergen en valleien, en een leuke groep mensen om mee te praten. Toen we boodschappen gedaan hadden en ingekwartierd waren gingen we naar de kroeg in het skiërsdorpje, Snowshoe Sam’s. Blijkbaar was er een soort feestavond aan de gang, en na een biertje of twee was ik terug gegaan naar het hostel, en heb ik me met een goede nachtrust voorbereid op het skiën de dagen erna.
De dag daarna zijn we rond half 9 richting de skiverhuur gegaan, en daarna meteen de piste op. Het was “family day” in Canada, dus veel mensen hadden vrij, en behalve wat bewolking aan de top van de berg was het weer ook heel goed, dus het was best druk op de pistes die dag. Na een dag skiën zijn we rond 4 uur weer terug gegaan naar het hostel en konden we weer wat uitrusten.

De dag daarna was het weer nog beter. nog steeds wat bewolkt, maar alles was goed zichtbaar. Die dag heb ik ook wat lastigere pistes gedaan (dubbelzwart, met een hele groep) en ging ik voor het eerst nachtskiën! Het uitzicht is van zichzelf al prachtig, maar met zonsondergang is het echt ongelooflijk. Toen iedereen terug ging, ging ik mee, maar bij het hostel waren er mensen net van plan om weer weg te gaan, zonder mijn spullen uitgetrokken te hebben besloot ik dus weer mee terug te gaan en in het donker nog wat pistes te doen. Dan is de piste helemaal leeg, en kan je echt je gang gaan. Ik had die dag wel mijn pols een beetje verstuikt met een val, dus daar had ik ’s avonds wel een beetje last van, maar dat kan de pret van skiën niet bederven.

De dag daarna was het echt heel mooi weer, geen wolkje aan de lucht en best warm. ’s Ochtends hebben we een hoop pistes gedaan, en ’s middags gingen we met een hele groep op pad. Zij waren allemaal echt heel ervaren, dus ik raakte ze een beetje kwijt, en was gevallen en had mijn knie verdraaid. Vanuit de lift riep iemand dat ze naar het café bij de Gem Lake lift gingen, dus besloot ik daar ook maar heen te gaan. Daarna ben ik direct terug naar het hostel gegaan, en heb ik mijn knie afgekoeld met wat ijs van buiten. Die avond gingen mensen weer nachtskiën, maar hoe graag ik ook mee wilde, ik besloot toch maar om het niet te doen, en de dag daarna weer te proberen om te skiën.

Gelukkig voelde mijn knie de dag daarna weer wat beter, en met een steunband die ik kon lenen ging het skiën wel. Die dag heb ik de hele dag gewoon normale pistes gedaan, en kon ik mee naar het nachtskiën weer die avond. Daarna gingen mensen schaatsen, maar ik ben met wat anderen aan de kant bij een vuurkorf blijven staan toekijken.

Gister moesten we dan weer terug in de bus, en was het skiën voorlopig voorbij. Eerst een groepsfoto gemaakt met bijna iedereen (een iemand had haar been gebroken, het kan dus nog erger), en daarna de bus in. Iedereen was uitgeput dus ’s ochtends was het vrij stil. Ik kon dus wat lezen voor de midterm die ik maandag heb. ’s Middags had iedereen weer wat meer energie, en werd het een stuk gezelliger in de bus. Uiteindelijk na de ferry dus afscheid nemen van iedereen en rustig naar bed gaan.
Vandaag begint ’t dus allemaal weer, boodschappen doen, de was doen, dingen voor school voorbereiden etc. Er komt binnenkort een reünie voor de trip, dus daar kan ik al niet op wachten. Uiteindelijk had ik me geen betere reading break kunnen voorstellen, behalve misschien zonder blessures.

Canada: Maand

Sun, 09 Feb 2020 00:00:00 +0000

Het is nu al meer dan een maand geleden dat ik hier gekomen ben. Ik heb nog niet echt heimwee, misschien als ik een keer niks te doen heb of me een beetje down voel, maar ik probeer mezelf nog steeds veel bezig te houden (en dat lukt aardig). Deze week was ook weer erg druk, op het moment dat ik dit schrijf ben ik best wel moe, maar wel een hele leuke week weer.

Maandag heb ik voor het eerst hout gehakt, het voelde heel Canadees en was een goede workout. Ik heb het later nog een paar keer gedaan, want het blijkt erg leuk te zijn. Verder heb ik maandag vooral rustig aan gedaan en heb ik ’s avonds met Gijs wat Netflix gekeken.

Dinsdag was er een klimworkshop. Het was mijn derde keer klimmen, dus ik kon wel wat tips gebruiken. Ik had verwacht dat het erg druk zou zijn (het kostte $15, en je kreeg een gratis Vikes Climbing Club T-shirt), maar we bleken met zijn tweeën te zijn. Mijn workshopgenoot was alleen erg stil, en leek wel meer ervaring te hebben dan ik, dus ik kreeg bijna persoonlijke begeleiding. We leerden wat over “grip-types” en ik heb daarna nog wat algemene tips gekregen. Daarna was het weer tijd voor Trivia night in Felicita’s Pub, waar ik met zere armen heel hard verloren heb omdat het thema Oscars was en alle rondes over films gingen.
Woensdag heb ik met Maaike (een meisje uit Nederland dat al haar hele leven in Noorwegen woont) gechilld in mijn tussenuren, en hebben we het een beetje gehad over reizen enzo. Ze ging ook mee met Sara en mij naar de Burger night (nog steeds vast programma want ik moet bij de bandrepetitie zijn). Daarna had ik weer een (redelijk korte deze keer) bandrepetitie, waarna we weer naar Dairy Queen zijn gegaan. Deze keer besloot ik maar een mini Blizzard te halen, want de kleine was al bijna te veel om op te krijgen.
Donderdag heb ik weer geklommen, deze keer weer met Sarah Jane, want haar pas werkte nu wel weer. Dat was misschien een minder goed idee, want mijn handen en armen deden nog pijn van dinsdag. We waren dan ook niet te lang gegaan, en hebben daarna nog even samen gegeten. Er was een “yoga rave” aan de gang in de sporthal, maar de deuren waren al dicht, en we hadden uiteindelijk allebei niet heel veel zin om dat te doen. Daarna had ik eigenlijk weinig plannen, en overwoog ik eerst om te vragen of John en Sara naar de karaoke wilden, maar Gijs vroeg of ik mee wilde naar de CANOE samen met Paul en zijn vriendin, dus besloot ik dat maar te doen. De vriendin van Paul had een auto gehuurd, dus we konden er makkelijk komen, en nadat ik een biertje op had bleek dat er een hoop andere internationale studenten ook waren. Een aantal daarvan blijken ook mee te gaan naar de Big White ski trip volgende week.

Vrijdag had ik mijn eerste midterm voor het webdesign vak dat ik hier ook volg. Tot nu toe is het best makkelijk, dus ik was binnen 10 minuten de zaal weer uit. Dat kwam goed uit want ik moest nog langs het kantoor van een van mijn andere docenten om een opdracht in te zien die ik nog niet terug gehad had. Die dag kwam er ook een man vertellen over een “BattleSnake” wedstrijd in Victoria, waar je een AI kan schrijven voor het spel BattleSnake, die dan tegen anderen zou strijden. Ik had het erover met een van mijn klasgenoten, en misschien gaan we wel meedoen.

Vrijdagavond zouden John, Sara en ik met Maaike naar Downtown gaan om te eten bij la Furniture Warehouse en naar het Boardgame Cafe te gaan. John bleek een hoop huiswerk te hebben dus die zou later nog langs komen, en Veera ging uiteindelijk ook mee. Ik had geen fooi gegeven bij het restaurant, omdat ik dat toch nog niet helemaal gewend ben, en op de campus doe ik dat ook niet echt, en de serveerster werd toen helemaal boos. Super raar was dat, maar ja we gingen toch weer door. John kwam weer bij ons toen we eenmaal in het Boardgame cafe zaten, waar we milkshakes met drank hadden besteld. Die vielen toch wat slecht (zuivel met drank is denk ik een slecht idee), en ik zat met een zere maag in de bus terug naar huis. Daar wilde ik een beetje op tijd naar bed, want zaterdag zou ik met Maaike, een van haar huisgenoten en twee vriendinnen van hun naar East Sooke Park gaan.

Nadat ik zaterdagochtend op tijd was opgestaan en naar Downtown gebusd was deden we dat dan ook. Na ongeveer een uur rijden kwamen we aan in East Sooke Park, waar we een wandeling langs de kust hebben gemaakt. Nadat we door het bos weer terug zijn gelopen, en daarna terug gereden waren hebben we nog falafel gegeten bij een restaurantje in de buurt en ben ik daarna naar huis gegaan.

Ik was wel een beetje moe, en zondag moest ik weer vroeg opstaan, dus ik wilde even een rustig avondje op de bank. Dat lukte aardig, een beetje Netflix gekeken met Gijs en pizza gegeten, toen Jimena ineens binnenkwam met 5 Spaanse vriendinnen. Ik had niet echt zin om te socializen, maar ze wilden een spel spelen, dus dat deden we even, tot er ineens nog een stuk of 7 Spaanse mensen binnen kwamen. Gijs, ik en Tosca die toen ook binnengekomen waren besloten maar om nog even in het Solarium wat The Office te kijken en om daarna naar bed te gaan. We stuurden de onverwachte gasten naar het solarium en konden toen toch een goede (hoewel korte) nachtrust pakken.

Vanochtend moesten Gijs en ik namelijk om half 7 ongeveer opstaan om op tijd bij de uni te zijn voor een excursie naar Goldstream. Nadat we dachten de bus gemist te hebben waren we op tijd, en konden we vertrekken naar het park. We hadden nog even wat gegeten en gedronken bij een Tim Hortons onderweg, en hebben daarna de rest van de dag in het park doorgebracht.

Goldstream is bekend om 2 watervallen, maar vooral de 2 spoorbruggen die daar lopen. Er rijden geen treinen meer, dus je kan gewoon over het spoor lopen. De twee bruggen zijn ongeveer 100 meter hoog, en je kan door de dwarsbalken heen kijken, dus dat is spannend, maar het levert wel hele mooie fotos op. Vanavond weet ik nog niet zo goed wat ik ga doen, maar ik wil in ieder geval op tijd naar bed. Eigenlijk moet ik ook nog even voor mijn midterms komende week wat doen, maar daar heb ik eigenlijk niet zo veel zin en energie voor.

Deze week was er ook nog wat gedoe met het plan voor Reading Break. Ik zou de zaterdag nog met John, Sara en Veera in Vancouver doorbrengen, maar ineens waren er nog 2 mensen die ik een beetje kende, maar niet heel goed (en eerlijk gezegd voel ik ook niet echt een connectie met die mensen) bij het plan betrokken zonder dat ik het wist. Ineens moesten de plannen gewijzigd worden, en Sara en ik waren behoorlijk gefrustreerd. Uiteindelijk is het wel goed gekomen, maar we hebben het er wel over gehad dat als we weer wat plannen dat er dan niet zomaar ineens, lastminute, random mensen bij moeten komen. Het is dat ik er maar 1 dag bij ben, maar anders was ik wel behoorlijk pissig geworden.

Verder heb ik me de afgelopen week ook af en toe wel een beetje down gevoeld. Ik weet niet precies waarom, maar ik denk dat ik elke week op maandag wat meer down ben, het dan steeds beter gaat, ik in het weekend een beetje piek en dat eigenlijk gewoon geen zin heb in college enzo. Op dat soort momenten mis ik thuis wel een beetje, maar aan de andere kant probeer ik nog steeds heel veel te genieten (wat aardig lukt), en heb ik het nog steeds heel erg naar mijn zin hier.

Canada: Performance

Sun, 02 Feb 2020 00:00:00 +0000

Deze week was weer enerverend. Maandag voelde ik me heel erg down, het skiën was voorbij, het regende en colleges waren weer begonnen. Nadat ik ’s avonds door de regen naar huis was gefietst heb ik met Gijs, Tosca en Paul een film gekeken, en daarna nog wat Dudesons op YouTube (zij wilden Jackass zien, maar van mijn ex-collega Pepijn had ik van deze Finse heren gehoord). Dat maakte me weer wat vrolijker, een rustige, gezellige avond op de bank met chips in mijn hand.

Dinsdag zouden John, Sara en ik naar de trivia avond gaan in Felicita’s Pub. Daarvoor had ik een midterm voor mijn vak in Java. Het was mijn eerste toets voor een programmeervak, en mijn eerste toets in Victoria, dus dat was vreemd. Code nalopen en code met de hand schrijven had ik beiden nog nooit gedaan. Daarna dus trivia in Felicita’s, samen met John, Sara en Veera (oftewel, John and the Europeans). Ondanks het feit dat we flink verloren had was het nog steeds leuk.

Woensdag was het weer burgernight bij Felicita’s, dus na college zouden we daarheen gaan met Sara, John en Veera. Zij hadden het heel druk met schooldingen, dus ik heb wat YouTube gekeken in de “body-chairs” beneden in de bibliotheek (een soort hele comfortabele ligstoelen). Tijdens het eten hadden we het even over plannen voor Reading Break (bedoeld voor het bijlezen van je vakken, maar veelal gebruikt voor vakanties). Ik had de optie om te gaan skiën met de Snow club, maar ik wilde ook heel graag met John en Sara weg. Uiteindelijk hadden we niet veel besloten behalve dat we graag naar Whistler wilden in een weekend (of lang weekend). Een paar dagen daarvoor hadden zij van een aantal mensen uit Calgary gehoord dat die terug naar Calgary gingen en dat we mee konden. Toen een van die mensen vertelde dat hij met zijn ouders ging skiën bij Lake Louise vroeg ik of ik daarbij mee mocht (als dat had gemogen had ik dat zeeeeeker weten gedaan), maar helaas was het niet zijn beslissing en ging dat waarschijnlijk niet lukken. Daarna was er weer een bandrepetitie, waar we vroeg klaar waren, en dus maar naar de Dairy Queen gingen. Ik vroeg wat de beste “Dairy Queen Experience” was, omdat ik nog nooit naar een Dairy Queen was geweest. Ik had uiteindelijk een kleine (bij naam, maar niet bij volume) Smarties Blizzard. Toen ik die als laatste op had gingen we door naar de Mac, waar Marissa en Justine patat hadden besteld. Deze bleek koud te zijn, dus kregen we na een klacht nog 2 extra porties, waarna ook Jay en ik dus patat hadden.

Donderdag zag ik plots dat het aantal open plekken voor de Reading Break excursie van de Snow Club van 13 naar 9 was gezakt en had ik maar besloten om me dan toch daarvoor op te geven. Ik vertelde het aan John en Sara over WhatsApp en die zeiden dat zij uiteindelijk toch graag naar Vancouver wilden gaan omdat daar een concert speelt. Omdat de Snow Club vanuit Vancouver vertrekt op zondag kan ik dus (hopelijk) nog met hun Vrijdagavond en Zaterdag naar Vancouver, en pakt het dus toch goed uit. Daarna zou ik weer gaan klimmen met Sarah Jane, maar zij werd om de een of andere reden niet binnengelaten en zou extra moeten betalen. Ik heb dus maar zelf een half uurtje, drie kwartier geklommen en vond het toen wel goed. Komende dinsdag stond er een workshop klimmen voor beginners gepland, dus daar heb ik me maar voor opgegeven, want het klimmen ging donderdag een stuk minder goed dan vorige week. En ik krijg er een T-Shirt, dus dat is de $15 al waard. Daarna ben ik met Gijs, Tosca, Sophie en twee vriendinnen van Sophie naar de CANOE Brewpub downtown geweest. Sophie is zaterdag naar Vancouver gegaan om door te gaan naar huis, dus we moesten volop gebruik maken van de tijd dat ze nog in Victoria was. Voordat we weggingen hadden we al wat drankjes op, en daar werd de avond alleen maar gezelliger. Uiteindelijk hebben we daar een hele leuke avond gehad en heb ik twee bekers gestolen, die nu nog op mijn kast staan.

Vrijdag had ik pas om half 2 college (ik plan wel wanneer ik uit wil gaan), maar Gijs had zich wat extra tijd gegund ’s ochtends om wat uit te brakken. Na mijn colleges had ik snel wat patat gehaald en ging ik door naar mijn eerste performance van de Vikes Band. We speelden bij een basketbalwedstrijd tegen Manitoba. De eerste quarter hadden we niet heel veel te spelen, maar het was ook een hele ervaring. Met het volkslied aan het begin, cheerleaders, een commentator en spelletjes gedurende de wedstrijd voelde het allemaal heel Amerikaans aan. Daarna kreeg ik een lift van de “bandmoeder”, en mijn medetrompettist Marissa (zoals haar reputatie is) naar huis, wat heel goed uitkwam want het regende heel hard. Daarna hebben we met Tosca, Gijs, Sophie en Maddy (een van de vriendinnen van Sophie) nog de hele avond gechilld.

Zaterdag moesten we dus afscheid nemen van haar, maar ze had wat haast om de ferry te halen, wat jammer was. Daarna zijn Gijs en ik naar Thetis Lake gegaan. Een klein stukje buiten Victoria, maar met de buspas van UVic nog steeds goed (en gratis) te bereizen.

Toen we daar een stuk hadden gelopen en weer terug waren gegaan zijn we nog langs de supermarkt gegaan en moest ik daarna eigenlijk bijna meteen weer door naar de uni voor de volgende performance van de Vikes Band. Het was de laatste game van het seizoen, dus het was druk. Deze keer geen cheerleaders, maar de mascotte van de Vikes, Thunder, was er wel.

Nadat we een hoop gespeeld hadden, en ik twee stukken pizza (met korting omdat ik in de band zat) op had gegeten was het klaar met het optreden, en ging ik met Sara, John, Mitchell en Kath naar de film, “Parasite”, een Oscar-genomineerde Koreaanse film in de bioscoop op de campus (Cinecenta). Ondanks het feit dat ik best moe was had ik de film overleefd, overigens zeker het kijken waard! Ik was met de bus gekomen, en wilde het sowieso niet laat maken, dus ik had mijn spullen gehaald uit Sara’s dorm en nog even met hun wat nagepraat, en ben toen naar de bushalte gelopen. De bus was te vroeg, en mijn telefoon was leeg dus ik moest wachten op de volgende. Ik had een half uur in het Campus-security huisje gezeten, oefenend om een wenkbrauw op te trekken (wat ik nog steeds niet kan). Toen ik eindelijk thuis aankwam ging ik maar snel naar bed en kon ik vandaag eindelijk uitslapen.

Vandaag doe ik maar wat rustiger aan. Gister is een nieuwe huiswerkopdracht gepost voor een van mijn vakken, en verder ga ik vandaag alleen mijn was doen en ontspannen denk ik. Misschien hout hakken voor mijn huisbaas, want t lijkt me best leuk om dat een keer te doen, maar ik weet niet of hij vandaag hier nog komt.

Canada: Druk

Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0000

Afgelopen week was een drukke week. Maandag ben ik na college samen met Sophie, Gijs en een vriendin van Sophie naar een bar geweest. Eerst hadden we een drankje gedaan in een kroeg die schijnbaar goed eten en drinken had. Je kon daar ook cocktails bestellen waar dan een fles Corona op zijn kop ingezet werd. Daarna gingen we door naar de club ernaast. Nadat we een paar “loonies” aan een kluisje hadden verspild dat niet werkte konden we eindelijk verder naar binnen. We moesten wel op tijd naar huis, want we moesten de bus nemen, zoals velen, dus om 00:00 moesten we echt wel uit die club vertrekken.

Dinsdag gingen Sophie, Gijs en ik dan eindelijk echt schaatsen op een ijshockeybaan in Victoria. Sara en John konden niet mee, want Sara had nog college, en John was nog steeds een beetje ziek. Het is al even geleden dat ik geschaatst heb, dus het was wel even wennen weer, maar na een paar minuten had ik het wel weer een beetje te pakken. Zonder te vallen heb ik het anderhalf uur overleefd.

Woensdag was de eerste repetitie van de Vikes band. Ik moest in de CARSA gym zijn om 20:00, dus besloot maar op de campus te blijven en daar wat te eten samen met Sara en John. We waren erachter gekomen dat woensdagavond burgeravond was bij een van de pubs, dus hebben we daar gegeten. De band was niet bepaald hoog niveau qua spel, maar ja wat verwacht je als de vereisten “basic ability to play an instrumet” zijn. Blijkbaar lopen ze ook, maar alleen bij binnenkomst van het optreden. Ze deden wel leuke muziek, een beetje popmuziek enzo. Ik heb best weinig gespeeld de afgelopen maand dus de conditie was niet helemaal lekker, en het instrument dat ik heb gehuurd is ook niet bepaald een topmodel, maar voor daar maakt dat niet zo veel uit. De mensen daar waren ook heel aardig, en blijkbaar is het voor hun standaard om na de repetitie naar de Mac te gaan. Het leek erop dat de helft van de mensen daar een auto had, dus ze wilden me wel meenemen met de auto en afzetten bij mijn huis na afloop. Ik was ook meteen in de bandgroepsapp gezet. Helaas zou ik er de eerste optredens niet bij kunnen zijn, want we gaan SKIËN met het huis!

Donderdagavond moest ik dus skispullen halen. Dat heb ik samen met Gijs gedaan bij een winkelcentrum downtown. Ik moest daarna wel weer terug naar de campus, want ik zou gaan klimmen met Sarah Jane, iemand anders die ik via Sara en John ontmoet heb. Het klimmen was ook leuk, hoewel het wel een beetje zwaar werd aan het einde. Mijn handen en onderarmen begonnen een beetje te verkrampen, ook al had ik alleen de makkelijkste en een-na-makkelijkste routes geklommen. Daarna hadden we met Sara en John afgesproken bij de karaoke weer. Veera uit Finland was ook gekomen, maar die was nog ziek (vreselijk virus dat hier rond gaat) dus die ging vroeg naar huis. Ik had nog niks gegeten, en het drinken krijg je natuurlijk sneller dan eten, dus het eerste biertje zat er al in voordat ik gegeten had (van klimmen krijg je ook dorst). Dat maakte de avond wel gezellig, ondanks het feit dat maar een van onze 6 aangevraagde nummers voorbij kwam… Aan het eind van de avond stond ik buiten nog wat te praten met John en Sara. Zij waren heel enthousiast over een bepaalde band waar ik nog nooit van gehoord had. Dat moment voelde ik me wel even eenzaam, en ging ik maar met mijn aangeschoten kop tegen niemand Nederlands praten. Niemand kon me toch verstaan. Daarna ging ik naar huis en daar was Sophie nog wakker.

Daarna was het dan zo ver, het was vrijdag en vandaag zouden we naar Mt. Washington rijden om te gaan skiën. We kwamen ’s avonds laat aan bij het huis van Sophie’s oom, en hebben haar daar afgezet. Zij zou daar na het weekend nog even blijven om hun te bezoeken, want ze gaat over een week naar huis. Tosca, Gijs en ik (alle Nederlanders in het huis) sliepen in een motel 2 minuten daarvandaan. De ochtend erna stonden we met moeite op, en hebben we na het ontbijt Sophie opgepikt om vervolgens een uur de berg op te rijden naar de pistes.

We huurden onze spullen, Sophie en Gijs namen lessen, want het was hun eerste keer skiën, en daarna gingen Tosca en ik samen de pistes op. Het uitzicht was vanaf de lift al echt prachtig, en van bovenaan nog beter. Ik kon niet stoppen met zeggen hoe leuk ik het vond om weer te skiën, en wilde maar al te graag de helling af en meteen door.

Toen het lunchtijd was, was de les van Gijs en Sophie afgelopen. Helaas hadden ze niet zo’n goede instructeur. De instructeur had blijkbaar niet echt uitgelegd hoe je goed bochtjes kon maken, en ze hadden het er erg zwaar mee. Daarna gingen we dus met zijn vieren bij het oefenweitje skiën. Je moest daarvoor met 3 tapijtjes omhoog, maar Tosca en ik hadden skipassen, dus wij gingen met een skilift omhoog en ontmoetten ze bovenaan het oefenweitje weer. Daar hebben wij ze wat tips gegeven (niet dat ik nou echt een expert ben). Omdat het niet zo’n spannende helling was besloot ik maar om te oefenen hoe je achteruit kan skiën. Toen we weg moesten bij de piste was het alweer donker, en gingen we wat eten in het stadje waar we sliepen. Rond 21:00 kwamen we eindelijk bij een restaurantje aan, en ondanks dat er buiten stond “18:00-late dinner” sloot de tent al om 22:00. Omdat we al besteld hadden mochten we blijven zitten, en gingen we uiteindelijk (heel irritant voor hun) pas rond 23:00 weg.

Zondag was het weer wat minder. ’s Ochtends was het nog heel mooi zonnig, met wat wolken in de verte (wat ook voor hele mooie uitzichten zorgde) maar ’s middags werd het mistig en sneeuwde het heel hard. Gijs had ’s ochtends les genomen, en Sophie ging ’s ochtends een beetje zelf oefenen, dus Tosca en ik gingen weer met zijn tweeën “echte” pistes doen. Er was een dik pak sneeuw gevallen, dus dat maakte het wat moeilijker, en ook een stuk drukker. De eerste piste die we deden was de sneeuw zo dik en waaide het zo hard dat als je recht naar beneden ging je nog geen vaart maakte, en het maken van bochten werd een stuk enger. Daarna ging ik van een zwarte voor een stukje, wat ook niet zo’n goed idee was, want het was niet heel duidelijk waar de rand van de piste was, dus belandde ik in een stuk hele diepe sneeuw, en viel ik op mijn gezicht. Ik hield er een dikke lip aan over, en proefde wat bloed, maar verder niks heftigs.

Daarna gingen we naar de andere berg, maar ging ik iets te ver door en moesten we weer een stuk van een zwarte piste af. Ik zag een paadje tussen de bomen en zei dat we daar misschien tussendoor konden. Dat bleek geen deel te zijn van de piste, dus ook daar zakte ik weer weg in een te dik pak sneeuw. Daarna hadden we wel nog een paar leuke afdalingen gedaan voordat het lunchtijd was. We deden toen een groene piste met zijn vieren, en gingen lunchen. Gijs had zijn broek gescheurd omdat hij op zijn ski was gevallen, dus die moest hij repareren. Sophie en ik waren dus weer van de groene piste gegaan ondertussen, waar ze even hard als ik de piste af ging omdat ze niet wist hoe ze moest remmen. Nadat we diezelfde piste nog een keer of twee hadden gedaan gingen zij weer even op het oefenweitje skiën en konden Tosca en ik nog twee keer van boven naar beneden voordat het weer tijd was om te gaan.

Daarna moesten we terug rijden, en voorlopig afscheid nemen van Sophie, en kwamen we net op tijd aan om de auto terug te brengen. Ik was behoorlijk moe, dus nadat ik nog heel even met Paul en Tosca had gepraat ging ik ook maar naar bed. Vandaag heb ik weer college, dus dat is wel weer jammer, ik wou dat ik nog een week kon skiën. Misschien ook vandaag maar even rustig aan doen en op tijd gaan slapen.

Canada: Plannen

Tue, 21 Jan 2020 00:00:00 +0000

Mijn tweede volle weekend in Victoria zit er weer op. Zoals ik dat thuis ook altijd doe probeer ik zo veel mogelijk alles voor school gedurende de week af te krijgen, zodat ik in het weekend vrij heb. Vrijdag was Tosca jarig. Ze had een aantal mensen uitgenodigd naar het huis. Ze wilden een spel spelen, en ik heb eerder Mao gespeeld met het huis, en ze vonden het wel leuk om dat ook met de nieuwe gasten te spelen. Het werd steeds drukker, maar ondanks dat konden sommige mensen toch nog wel de regels achterhalen. Al gauw werd het iets te druk en besloten we een ander spel te spelen. De dag daarna zou ik met Sara en Sophie naar Goldstream park gaan. Daar is een brug met spoorrails erover die heel mooi schijnt te zijn. We hadden geen auto, dus moesten met de bus gaan, en waren eerst in Goldstream gaan lunchen. Dat was al heel leuk, maar de poutine die ik had besteld was veel te groot, dus de rest nam ik maar mee om later als diner op te eten. We hadden het ook niet helemaal goed uitgepland, want we konden niet in een redelijke tijd naar de brug komen. Dat zou een hike van 2 uur zijn een kant op, dus hebben we maar wat rondgelopen door het bos daar, en zijn we daarna met de bus weer terug gegaan. Daarna hebben we nog wat door Downtown Victoria gelopen, en gingen we daarna terug naar huis. Er zou die avond een feestje zijn bij een van de cluster houses op de campus waar we voor uitgenodigd waren, dus eerst nog even eten enzo.

Toen ik thuis kwam vroeg Paul of we naar een ijshockeywedstrijd wilden gaan. Natuurlijk was dat een van de dingen die ik in Canada heel graag wilde doen, en de rest van het huis ging ook mee, dus dat was extra gezellig. IJshockey was wel een beetje een vage sport, het leek soms meer om het vechten te gaan dan om de hockey zelf, maar het was wel mooi om een keer mee te maken. Er werden de hele tijd muziekfragmentjes tussendoor gespeeld, of dingen gedaan op het grote scherm in het midden (kiss cam dingen enzo). Daarna ging ik door naar het feestje. Toen ik na een paar keer vragen het huis gevonden had, werd ik al door een paar dronken mensen begroet. Ik werd naar binnen geleid, en kreeg een drankje aangeboden. De meid die me buiten begroette wilde duidelijk wat van me, en noemde me zelfs hot op een gegeven moment. Het drankje dat ze me aanbood was overigens niet te drinken, dus dat maakte de situatie nog wat moeilijker. Uiteindelijk wist ik van haar weg te komen en heb ik de rest van de avond vooral gepraat met Veera, Maaike en Sara. Iedereen ging ook vrij vroeg weer weg. Het moet rond 00:00 weer stil zijn op de campus volgens mij, dus iedereen ging rond die tijd weer naar huis. Uiteindelijk waren wij als laatsten over om 2 uur, en besloten we er toch ook maar een einde aan te breien. De dag daarna heb eindelijk maar eens uitgeslapen, en ben ik nog even naar Victoria downtown geweest. Eerst om te lunchen met Gijs en Sophie, en daarna nog even rondgelopen met Sara. We zouden eerst gaan schaatsten, maar de schaatsbaan was dicht of bezet dus die plannen gingen niet door.

Gister was John eindelijk weer een beetje levend, dus hebben we met zijn drieen wat gepraat over wat we willen doen met “reading break” (soort voorjaarsvakantie). Ik heb zelf geen idee wat leuk is om te doen, dus het plannen was wat lastig, maar we hebben nog eventjes, dus dat komt vast goed. Gisteravond was ik naar de stad gegaan met Sophie en Gijs, wat misschien een iets minder goed idee was, want vanochtend kon ik mijn bed niet uitkomen en kwam ik bijna te laat voor mijn lessen.

Alles begint hier wel te wennen, dus das fijn aan de ene kant, maar wel jammer dat het toch wat minder speciaal voelt soms. Ik moet nog steeds maar proberen niet te veel bij dat soort dingen na te denken.